Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Ακόμα μια μέρα μακριά σου...

 Μακάρι να μπορούσα να ζήσω ακόμα μια στιγμή μαζί σου...

Ότι ζήσαμε μαζί έχει μείνει σε ένα κουτί. Έχει πάρει μια θέση στην καρδιά μου. Μια γωνία που γράφει τα ονόματα μας. Μακάρι να μπορούσα να το ξανανοίξω. Απλά να έβαζα περισσότερες ωραίες στιγμές μαζί σου. Να ήταν εμπλουτισμένο με πιο πολλά πράγματα με εμάς. Να ήξερα και τον κάθε ένα σου φόβο και το κάθε ένα σου τόσο δα μικρο μυστικό. 

Μην ξέροντας τι μπορεί να μου φέρει το μέλλον, εγώ είμαι εδώ. Είμαι εδώ και ακόμα ελπίζω. Να μπορούσα να ζήσω μια στιγμή ακόμα μαζί σου. Να με έπαιρνες αγκαλιά στα στιβαρά σου μπράτσα. Καθώς να με χαϊδευες η καρδιά μου να έμοιαζε σαν διαμάντι που λάμπει. Το σκοτάδι να είχε πάρει το δικό του δρόμο. Ότι βαθιά μέσα μου που είχε νεκρώση, τώρα πια να έχει βρεί το φώς του. 

Με το κλειδί της αγάπης να άνοιγε η πύλη της καρδιάς μου. Να έφευγαν όλες οι λύπες και οι στεναχώριες. Στην θέση τους να ερχόντουσαν όλες οι υπέροχες στιγμές που έχω ζήσει μαζί σου. Μια στιγμούλα ακόμα, αυτό είναι που ζητάω. Να ζήσω αυτό το μαγικό που έχει το φιλί σου. Το ταξίδι που έχει η μυρωδιά σου. Να χαλαρώνω όταν βρίσκομαι στην αγκαλιά σου και να χάνομαι όταν αντικρίζω την ματιά σου.

Μακάρι να είσουνα εδώ...
Αναστασία

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Μοναδικός όσο κανένας άλλος!

Κάποια λόγια που απλά θέλω να μοιραστώ με εσάς.
Για ενα άτομο που αγαπώ....

Ακόμα και αν είσαι μακριά. Ακόμα και αν τα δάκρυα γεμίζουν το πρόσωπο μου, παγώνουν αντικρίζοντας σε. Δεν έχω σκέψη. Δεν έχω φωνή. Παγώνει και η καρδιά μαζί με το νου. Τα μάτια μου γυαλίζουν. Τα δάκρυα έχουν γίνει τοίχος προστασίας πια.... νοσταλγώ γιατί είμαι μόνη. Νοσταλγώ για αυτό που μπορούσαμε να είμαστε μα δεν μπορούμε πια... Έχεις φύγει μακριά και όλα μοιάζουν θαμπά.

Όπου και να πάω η μορφή σου είναι παρόν. Η μυρωδιά σου καθώς περιτριγυρίζει στην ατμόσφαιρα με κάνει να αισθάνομαι ζωντανή. Ο χτύπος της καρδίας σου με απογειώνει και όταν αντικρίζω αυτά τα μάτια...ναι αυτά με τον δυναμισμό και το συναίσθημα βάζω τα κλάματα. Κανείς πια δεν μπορεί να με κάνει καλά. Έχω άρρωστη καρδιά. Μου έχουν κοπεί τα φτερά. Καρδιά μαυρη σαν το σκοτάδι που δεν χτυπά πια..... 

Είμαι εδώ και ακόμα περιμένω. Μόνο ένας. Μόνο ένας μπορεί να με κάνει να αισθάνομαι καλά και αυτός ο ένας είσαι εσύ καρδιά μου. Μετανιώνω τις μέρες που σου συμπεριφερόμουν χάλια. Μετανιώνω την κάθε στενοχώρια και λύπη που σου προκαλούσα. Μπορεί να με έχεις ξεχάσει. Εγώ όμως ακόμα θυμάμαι το πρώτο μας φιλί την πρώτη μας αγκαλιά. Η μυρωδιά σου υπέροχη σαν καμία άλλη, η υφή των χεριών σου όταν με χάιδευες τόσο προστατευτική οσο και ζέστη.

.
Μου έχουν λείψει οι μέρες που συνήθιζα με το που άνοιγα τα μάτια μου να σου έλεγα "Καλημέρα" .Αυτό το άνοιγμα των ματιών μου να ήταν στο πλάι σου. Να ξυπνούσα στην αγκαλιά σου.....να κοιμόμουν με τα φιλιά σου. Η γλυκιά σου φωνή να με έκανε να ξεχάσω το κάθε πράγμα που με προβλημάτηζε. Με την κάθε σου συμβουλή μεγάλοναν τα φτερά της καρδιάς μου. Μου έδινες δύναμη όσο κανένας άλλος. Μόνο εσύ μπορούσες απλά με ένα σου χαμόγελο να με κάνεις να αισθανθώ χαρα. Σ'αγάπησα για όλα αυτά που μου πρόσφερες .Για όλες αυτές τις θυσίες που έκανες για έμενα. Για τα συναισθήματα σου και την αγάπη σου απεναντί μου. Ακόμα σ'αγαπώ. Γιατί απλά εγω δεν ξέχασα....

Εμπευσμένο απο τον έρωτα της ζωής μου!
Τον άνθρωπο που αγαπώ!
Αναστασία