Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Ακόμα μια μέρα μακριά σου...

 Μακάρι να μπορούσα να ζήσω ακόμα μια στιγμή μαζί σου...

Ότι ζήσαμε μαζί έχει μείνει σε ένα κουτί. Έχει πάρει μια θέση στην καρδιά μου. Μια γωνία που γράφει τα ονόματα μας. Μακάρι να μπορούσα να το ξανανοίξω. Απλά να έβαζα περισσότερες ωραίες στιγμές μαζί σου. Να ήταν εμπλουτισμένο με πιο πολλά πράγματα με εμάς. Να ήξερα και τον κάθε ένα σου φόβο και το κάθε ένα σου τόσο δα μικρο μυστικό. 

Μην ξέροντας τι μπορεί να μου φέρει το μέλλον, εγώ είμαι εδώ. Είμαι εδώ και ακόμα ελπίζω. Να μπορούσα να ζήσω μια στιγμή ακόμα μαζί σου. Να με έπαιρνες αγκαλιά στα στιβαρά σου μπράτσα. Καθώς να με χαϊδευες η καρδιά μου να έμοιαζε σαν διαμάντι που λάμπει. Το σκοτάδι να είχε πάρει το δικό του δρόμο. Ότι βαθιά μέσα μου που είχε νεκρώση, τώρα πια να έχει βρεί το φώς του. 

Με το κλειδί της αγάπης να άνοιγε η πύλη της καρδιάς μου. Να έφευγαν όλες οι λύπες και οι στεναχώριες. Στην θέση τους να ερχόντουσαν όλες οι υπέροχες στιγμές που έχω ζήσει μαζί σου. Μια στιγμούλα ακόμα, αυτό είναι που ζητάω. Να ζήσω αυτό το μαγικό που έχει το φιλί σου. Το ταξίδι που έχει η μυρωδιά σου. Να χαλαρώνω όταν βρίσκομαι στην αγκαλιά σου και να χάνομαι όταν αντικρίζω την ματιά σου.

Μακάρι να είσουνα εδώ...
Αναστασία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου